ပံုျပင္မ်ား

 

    ဗဟုသုတ ပံုျပင္မ်ား.
၁
အိမ္ေထာင္ဖက္ေကာင္း

ေရွးေရွးတုန္းက
ျမိဳ႕တစ္ျမို့မွာ အလြန္ခ်မ္းသာတဲ႔ သူေဌးသားတစ္ေယာက္ ရွိသတဲ႔
သူဟာ သူ့အိမ္ေထာင္ဖက္အတြက္ အဖက္ဖက္က ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို လုိက္ရွာေနတယ္။
သူတို႕တစ္ၿမိဳ႕လံုးလဲ ႏွံ႕ေနၿပီ။တစ္ေယာက္မွရွာမေတြ႕ဘူးတဲ႔ ။

   ဒါနဲ႕ သူဟာ ၿမိဳ႕ေတြအႏွံ႕လိုက္ရွာဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ သူဟာ ခရီးထြက္လာရင္း ၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္လာတယ္။ဒီၿမိဳ႕မွာ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့မိန္းကေလး ရွိလားလို႕ စံုစမ္းတယ္။

ကုန္သည္ႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ သမီးရွိတယ္ဆိုလို႕ သူသြားၾကည့္လိုက္တယ္။ေကာင္မေလးက အရမ္းေခ်ာေမာလွပတယ္။ယဥ္ေက်းတယ္။သိမ္ေမြ႕တယ္။အခ်က္အျပဳတ္ေကာင္းတယ္။အိမ္မႈကိစၥလဲ နိုင္တယ္။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီေကာင္မေလးကို သူမႀကိဳက္ဘူး ေကာင္မေလးက စာမတတ္ဘူးျဖစ္ေနလို့တဲ႔။

 အဲဒါနဲ႕ေနာက္တစ္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္လာျပန္ေရာ။အဲဒီၿမိဳ႕မွာ အမတ္ႀကီးတစ္ဦးရဲ႕ သမီးက ၿပီးျပည့္စံုတယ္လို႕ ၾကားေတာ့ အမတ္ႀကီးသမီးဆီသြားျပန္ေရာ။

အမတ္ႀကီးသမီးက ပထမတစ္ေယာက္ရဲ႕ အရည္အခ်င္းေတြအားလံုးရွိတယ္။
စာလဲတတ္တယ္။ကဗ်ာေတြ စပ္တတ္တယ္။နိုင္ငံေရးေတြကိုလဲ အားလံုးနားလည္တဲ့။
ဒါေပမယ့္ သူမႀကိဳက္ဘူး။အမတ္သမီးက မာနႀကီးလို့တဲ႔။

  ေနာက္တစ္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္ျပန္ေရာ သူေဌးမတစ္ဦးဟာ ၿပီးျပည့္စံုတယ္ဆိုလို႕ သူေဌးမေလးဆီလာခဲ့တယ္။သူေဌးမေလးဟာ ငယ္ရြယ္တယ္။တစ္ၿမိဳ႕လံုးမွာ အခ်မ္းသာဆံုးျဖစ္တယ္။ပထမႏွစ္ေယာက္လံုးမွာရွိတဲ့အရည္အခ်င္းေတြ အကုန္ရွိ္တယ္။သူႀကိဳက္တယ္။
ဒါနဲ႕ေကာင္မေလးကို သူ႕ကိုလက္ထပ္ဖို႕ေျပာတယ္။

ဒါေပမယ့္ေကာင္မေလးက သူ႕ကိုျငင္းတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ေကာင္မေလးက ျပန္ေျပာတယ္။

 `` ကၽြန္မရွင့္ကိုလက္မထပ္နိုင္ဘူး´´
 ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့
``ရွင္ကပိုက္ဆံပဲရွိတယ္ ဘာမွမၿပီးျပည့္စံုဘူး
 ကၽြန္မက တကယ္ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ေယာက္်ားကို ရွာေနတာ´´ဟူသတည္း

=============================

ေလာကမွာ
သူတစ္ပါရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကိုသာ ျကည့္ျပီး
ကိုယ့္ရဲ႕ လိုအပ္မႈေတြကိုေတာ့
ျဖည့္ဆည္းဖို့ ေမ့ေနတတ္ျကပါတယ္

       25 - 2 - 2017
                            ( ဓမၼအလင္းေရာင္)

   ၂

တစ္ခါတုန္းကေပါ့

လူတစ္ေယာက္မွာ မယားနွစ္ေယာက္ ယူထားတယ္တဲ႔
အဲဒီ မယားနွစ္ေယာက္ထဲမွာ မယားအႀကီးက အသက္အရြယ္ျပီးရင့္သူ ျဖစ္ၿပီး
 မယားအငယ္ကေတာ့
အသက္ငယ္လွသည့္ ၁၇- နွစ္အရြယ္ပဲ ျဖစ္သတဲ႔

တေန့မွာ မယားအငယ္က ခင္ပြန္းရဲ ့ဦးေခါင္းမွာ ေခါင္းေမႊးေတြ ျဖူေနတာကို ေတြ႕သြားသတဲ႔

 ဒီအခါ သူမက စိတ္မသက္သာျပီး
``ခင္ပြန္းမွာ ဆံပင္အနက္မ်ားသာ ရွိေနမွ သူ့လို နုပ်ိုသူ တစ္ေယာက္ပမာ ျဖစ္ေနမယ္ဆိုပီး´´
 ေန့တိုင္း ခင္ပြန္းရဲ႕ ဆံပင္ျဖူေတြကို နႈတ္ပစ္တာေပါ့

ဒီလို ခင္ပြန္ျဖစ္သူ ဆံပင္ျဖူေနတာကို မယားအငယ္က စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္ေပမယ့္

မယားအႀကီးအတြက္မွာ
အလြန္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ေနသတဲ႔

ဘာေျကာင့္လဲဆိုေတာ့
 အဲဒီ ဆံပင္အျဖူေတြရွိေနမွ ခင္ပြန္းသည္မွာ သူမလိုပဲ အသက္အရြယ္ျကီးရင့္သူတစ္ဦးနဲ႔  တူေနမွာျဖစ္လို့တဲ႔

ဒါေျကာင့္ မယားအႀကီးက ခင္ပြန္းသည္မွာ
 ဆံပင္အျဖူေတြပဲ ရွိေစရန္ ဆိုပီး
 ခင္ပြန္းသည္အား ဆံပင္ ျဖီးလိမ္းေပးတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ဆံပင္အနက္မ်ားကို နႈတ္ပစ္တာတဲ႔

အခုလို ဆံပင္မ်ားနႈတ္ျကတာကို
 မယားအႀကီးနွင့္ မယားအငယ္တို့ဟာ တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦး အသိေပးျခင္းမရွိ အခြင့္ရတိုင္း သူတစ္မ်ိုး ငါတစ္ဖုံ အခြင့္ရတိုင္း နႈတ္ျကတာတဲ႔

 ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့
 ခင္ပြန္းသည္မွာ ဆံပင္အျဖူေရာ အနက္ပါ တစ္ပင္မွ မရွိေတာ့ပဲ ထိပ္ေျပာင္ဘဝသို့ ေရာက္သြားရွာေလေတာ့သတည္းးးးးးးးးး

=============================
 ( သူဘက္ကိုယ့္ဘက္ အယူအဆ အေတြးအျမင္
တူညီဖို့ ျကိဳးစားျကရင္ ျကားထဲမွာ ေျမစာပင္ ျဖစ္သြားသူေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားေနပီလဲေနာ္ )

   28=2=2017
                          ( ဓမၼ အလင္းေရာင္ )

   ၃


တစ္ခါတုန္းက

လိမ္ညာသူ နဲ႔ ယုံျကည့္သူ  ဆိုတဲ့
သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္ ရွိျကသတဲ႔

လိမ္ညာသူက ယုံျကည္သူကိုေျပာတယ္

“ငါ့မွာသာ ခ်ဳိခ်ဥ္တစ္လံုး႐ွိရင္ နင့္ကိုတကယ္ေပးမွာ”တဲ့။

ယုံျကည္သူ တစ္ခ်က္စဥ္းစားၿပီး အိတ္ကပ္ထဲက ခ်ဳိခ်ဥ္တစ္လံုးကို လိမ္ညာသူလက္ထဲ ထိုးထည့္ေပးလိုက္တယ္။

လိမ္ညာသူက ထပ္ေျပာတယ္…
“တကယ္လို႔ ငါ့မွာခ်ဳိခ်ဥ္အမ်ားႀကီးရွိရင္ နင့္ကိုအကုန္လံုးေပးတယ္”တဲ့။

လိမ္ညာသူရဲ႕ အေျပာမွာ ယုံျကည္သူ ခံစားသက္ဝင္ၿပီး မ်က္ရည္ေတာင္ဝဲမိတယ္။
ကိုယ့္ဆီမွာ႐ွိတဲ့ ခ်ဳိခ်ဥ္ေတြအားလံုး လိမ္ညာသူ
 လက္ထဲထည့္ေပးလိုက္တယ္။

ယုံျကည္သူထံမွာ ခ်ဳိခ်ဥ္ေတြ မ႐ွိေတာ့မွန္း သိေတာ့
လိမ္ညာသူက သူ့ကို ထားခဲ့ၿပီး ထြက္သြားခဲ့တယ္။

လိမ္ညာသူ ထြက္သြားတာကိုျမင္ေတာ့ ယုံျကည္သူမွာ ပ်ာယာခတ္သြားတယ္။ ကိုယ့္မွာ႐ွိတာေတြ အကုန္ေပးၿပီးၿပီလို႔  ႐ွင္းျပခ်င္ေနခဲ့တယ္။ ႐ွိတာအကုန္လံုးေပးလိုက္တာေတာင္ လိမ္ညာသူ မတုန္လႈပ္ေတာ့

ဒီအခ်ိန္မွ သူေတြးမိသြားတယ္

  လိမ္ညာသူဟာ အေျပာပဲ႐ွိတယ္… တကယ္တမ္းမွာ ဘာမွလည္း ျပန္မေပးခဲ့မွန္း သိလိုက္တယ္။

ယုံျကည္သူဟာ ငိုေနမိတယ္… သူ အ,တာ ကိစၥမ႐ွိဘူး…
ခ်ဳိခ်ဥ္ေတြ သူအကုန္ေပးလိုက္တာလည္း ကိစၥမ႐ွိဘူး..

ဒါေပမယ့္ လိမ္ညာသူ ထြက္သြားတဲ့  ပံုစံက
ျပတ္သားလိုက္တာ၊ စက္ဆုပ္႐ြံ႕႐ွာအထင္ေသးတဲ့ပံုနဲ႔…

လိမ္ညာသူ ထြက္သြားခဲ့ၿပီ…
ယုံျကည္သူခမ်ာ ဆြံ႕အ,ၿပီး က်န္ရစ္ခဲ့တယ္…

===============================

က်ြန္ေတာ္တို႔ ဒီတစ္သက္မွာ…

ဘယ္သူ လိမ္ညာသူနဲ႔ မေတြ႔ဖူးခဲ႔လဲ…

ဘယ္သူ ယုံျကည္သူ မျဖစ္ခ့ဲဖူးလဲ…

----------------------------------------------------------

ဒါေလးဖတ္မိေတာ့ ကိုယ္လည္း တစ္ခ်ိန္က
ယုံျကည္သူ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတာကို သတိရမိတယ္။

ဒါေပမယ့္ ေျဖသာခဲ့ပါတယ္.. အနည္းဆံုးေတာ့ ကိုယ္ဟာ လိမ္ညာသူ မျဖစ္ခဲ့ဖူးဘူးေလ...

       11 - 3 - 2017
     ( ဓမၼ အလင္းေရာင္ )

    ၄
တစ္ခါက

ရြာတစ္ရြာမွာ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္ ။ မယားလုပ္တဲ့သူမွာ အက်င့္တစ္ခုရွိတယ္ ။ အဲဒါကေတာ့
သူ႕ကို ဘာေျပာေျပာ
"ဟုတ္လား -- ကၽြန္မအစကတည္းက ထင္ေတာ့ထင္သားဘဲ" --ဆိုျပီး
အျမဲ အဲသလိုေျပာတတ္သတဲ့ ။

အဲဒါကို ေန႕တိုင္းၾကားေနရေတာ့ ေယာက်ၤားျဖစ္တဲ့သူဟာ သူ႕မိန္းမကို အျမင္ကပ္လာတယ္ ။

ဒါနဲ႕ တစ္ေန႕မွာ
ေယာက်ၤားလုပ္တဲ့သူဟာ လယ္ေတာကိုသြားျပီး......
အခ်ိန္မတန္မီ နြားနွင္တံ ( ႏြားေမာင္းရာတြင္ ႏြားကိုရိုက္ရန္သုံးေသာတုတ္) ကို ကိုင္ျပီး
 သူတစ္ေယာက္ထဲျပန္လာတယ္ ။

ဒါကိုမိန္းမကျမင္ေတာ့
 `` ေဟာ -- ရွင္ဘာျဖစ္လို႕ အိမ္ကိုအေစာၾကီးျပန္လာရတာလဲ -- ဒါနဲ႕ လွည္းေတြ ႏြားေတြေရာ --``

`` ေအးကြာ -- မေျပာကို မေျပာခ်င္ပါဘူး -- ငါေတာေရာက္လို႕ လွည္းက ႏြားေတြကို ခၽြတ္လိုက္တာနဲ႕
ႏြားႏွစ္ေကာင္ဟာ ေတာင္ပံေတြေပါက္ျပီး မိုးေပၚပ်ံကုန္ၾကတယ္ကြာ --``

ဒီေတာ့မိန္းမက သူ႕ဝစီအတိုင္း --
`` ဟုတ္လား -- ကၽြန္မအစကတည္းက ထင္ေတာ့ထင္သားဘဲ --
 ဒီႏြားႏွစ္ေကာင္ ဒီေန႕မနက္ျမင္ရတာ ထူးဆန္းေန
သလားလို႕ လို့ ေျပာလိုက္ေရာ

``ဒီေတာ့ ေယာက်ၤားဟာ လက္ထဲက အသင့္ကိုင္ထားတဲ့ ႏြားနွင္တံနဲ႕ မိန္းမကိုလွိမ့္ရိုက္ျပီး -- ပါးစပ္ကလဲ --
``ထင္ဦးကြာ -- ထင္ဦးကြာ မင္းဒီေသာက္က်င့္ က
မေပ်ာက္ႏိုင္ဘူး -- ႏြားေတာင္ပံေပါက္ျပီး ေကာင္းကင္ပ်ံတယ္လို႕
ေျပာတာ ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္မစဥ္းစား ဘဲ သူဘဲၾကိဳသိသလိုလို ဒီေသာက္က်င့္ကမေဖ်ာက္ဘူး --``

ဒီလိုလွိမ့္ျပီး အရိုက္ခံေနရတဲ့ ၾကားက သူ႕မိန္းမေျပာတဲ့စကားေၾကာင့္ သူဆက္ျပီး မရိုက္ႏိုင္ေတာ့ေအာင္
စိတ္ဓါတ္က်သြားတယ္ --

သူ့မိန္းမ ေျပာလိုက္ပုံက…

``ဒီလိုေျပာရင္ ဒီလိုအရိုက္ခံရမယ္ဆိုတာ ကၽြန္မ အစကတည္းက ထင္ေတာ့ထင္သားဘဲ ဟူသတည္း

                            ( ဓမၼ အလင္းေရာင္ )

၅

ေျမေခြး နွင့္  က်ီးမိုက္

တစ္ခါတုန္းက

က်ီးကန္းတစ္ေကာင္ဟာ အမဲသားတစ္တစ္တံုးကို ခ်ီျပီး သစ္ပင္ေပၚမွာနားေနသတဲ႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေျမေခြးတစ္ေကာင္ ေရာက္လာျပီး က်ီးကန္းကို ျမင္သြားတယ္
 ျပီးေတာ့ ေျမေခြးက က်ီးကန္းရဲ႕ စားဖို့ျပင္ေနတဲ႔ အမဲသားတစ္ကို စားခ်င္စိတ္ျဖစ္လာတာေပါ့

ဒီေတာ့ ေျမေခြးက က်ီးကန္းကိုေျမွာက္ပင့္စကားေတြ ေျပာေတာ့တာေပါ့
'' အေဆြက်ီးကန္း သင္ဟာ အလြန္လွပတာပဲေနာ္ သင့္ရဲ႕အေမႊးအေတာင္ေတြဟာလဲ ေခ်ာေမြ့ညက္ေညာေနတာပဲ သင့္ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ဟာလဲ ျကည့္လို့ မဝနိုင္ေအာင္ပါပဲ '' လို့ ေျပာလိုက္ေတာ့ က်ီးကန္းဟာ သူ့ကိုယ္သူ ဘဝင္ျမင့္သြားျပီး အေပ်ာ္ျကီး ေပ်ာ္ေနတာေပါ့

 ေျမေခြးက ဆက္ေျပာတယ္
'' အေဆြက်ီးကန္း သင့္ရဲ႕အသံကို မျကားဖူးေပမယ့္ သင္ရဲ႕အသံဟာလည္း သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ေလး ျဖစ္ေနမွာပဲေနာ္ သင္ဟာ တိရိစၧာန္ေတြထဲမွာ အင္မတန္မွ ထူးျခားလွပါေပတယ္ သင့္အသံေလးကို ျကားဖူးခ်င္လိုက္တာ '' လို့ ေျမွာက္ပင့္စကားေတြနဲ႔ တန္ဆာဆင္ျပီးလဲ ေျပာလိုက္ေရာ က်ီးကန္းမွာ ပီတိေတြျဖစ္သြားျပီး ေျမေခြးေျပာတဲ႔စကားဟာ မွန္မွာပဲလို့ သူေတြးမိေနတယ္

ဒါေျကာင့္ '' ငါ့အသံဟာ သိပ္ေကာင္းပါလားဆိုတာကို ေျမေခြးကို သက္ေသျပရမယ္ '' ဆိုျပီး က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္နဲ႔  အ . အ. အ ဆိုျပီး ေအာ္ေတာ့တာေပါ့
ဒီေတာ့ က်ီးကန္းပါးစပ္မွာ ကိုက္ခ်ီထားတဲ႔ အမဲသားတုံးဟာ ပါးစပ္ဟလိုက္ေတာ့ ျပုတ္က်ျပီး ေအာက္ကို က်သြားခဲ႔ေတာ့တယ္

ေအာက္မွာ အသင္ေစာင့္ေနတဲ႔ ေျမေခြးကလဲ
က်လာတဲ႔ အမဲသားတုံးကို ခ်က္ခ်င္းပဲ ပလုတ္ပေလာင္း စားပစ္လိုက္ေတာ့တယ္

 ျပီးေတာ့မွ အေျမွာက္အပင့္ျကိုက္တဲ႔ က်ီးကန္းကို လွည့္စားနိုင္ခဲ႔ျပီးဆိုျပီး အလြန္သူ့ကိုယ္သူ အလြန္ေက်နပ္ျဖစ္ကာ ေတာထဲကို ဝင္ေျပးသြားေတာ့သတဲ႔ကြယ္

=========================

ဒါေျကာင့္ မိတ္ေဆြတို့လဲ
တစ္ဖက္လူရဲ႕ ေျပာစကားဟာ
သူ့အက်ိုးကို ေမ်ွာ္ကိုးလို့ ေျမွာက္ပင့္တာလား
တကယ္ကိုယ့္မွာ ရွိေနတဲ႔ အရည္အခ်င္းကို ခ်ီးမြန္းတာလားဆိုတာ ခြဲခြဲျခားျခား သိနိုင္ျကပါေစ
့

    18 - 3 - 2017
 ( ဓမၼ အလင္းေရာင္ )

  ၆

အီစြတ္ ပုံျပင္

 တစ္ခါက •••

စပ်က္သီးပင္  တစ္ပင္အနီးမွာ
ေျမေခြးတစ္ေကာင္  ေနထိုင္ပါသတဲ႔

တစ္ေန့
စပ်က္သီးေတြ သီးမွည့္လာခ်ိန္မွာ
ေျမေခြးဟာ စပ်က္သီးပင္ကို ေမာ့ျကည့္ပီး

"ဒီ စပ်က္သီးေတြဟာ အရမ္းခ်ိုမွာပဲ" လို့
ေတြးကာ စားခ်င္စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာတာေပါ့

ဒါနဲ႔ပဲ
စပ်က္သီးေတြ ျပြတ္သိပ္ေအာင္ သီးေနလို့
ညႊတ္က်ေနတဲ႔ စပ်က္ကိုင္းကို
ခုန္ပီး နႈတ္သီးနဲ႔ လွမ္းဆြဲသတဲ႔

စပ်က္ကိုင္းကို မွီလုမွီခ်င္ ျဖစ္ေလေလ
"စပ်က္သီးဟာ စားလို့ အရမ္းခ်ိုမွာပဲ ဆိုတဲ႔
ေလာဘေတြက ငယ္ထိပ္ ေရာက္လာေလေလေပါ့"

ဒါေပမယ့္
ေျမေခြးဟာ စပ်က္ကိုင္းကို မွီေအာင္
မခုန္နိုင္ခဲ႔ပါဘူး

ျကာလာေတာ့ အားအင္ေတြကုန္ခမ္းကာ
ေမာပမ္းလို့ လာေတာ့တာေပါ့

"ေနာက္ဆုံးေတာ့ စပ်က္သီး စားခ်င္စိတ္ကို
လုံးဝ လက္ေလ်ွာ့လိုက္ရတယ္ေလ"

ဒီေတာ့မွ ေျမေခြးလဲ
သူ့ေခါင္းထဲကို အေတြးတစ္ခု ဝင္လာခဲ႔ေတာ့တယ္

" တကယ္ေတာ့ စပ်က္သီးဟာ မခ်ိုပါဘူး
ခ်ဥ္တဲ႔အမ်ိုးပါေလ  ဒီစပ်က္သီးလဲ ခ်ဥ္မွာပါ တဲ႔"

ျပီးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

# မွတ္ခ်က္

တကယ္ေတာ့
က်ြန္ုပ္တို့ လူသားေတြဟာလဲ အီစြတ္ ေျပာတဲ႔ ေျမေခြးနဲ႔
သိပ္ပီး မထူးျခားလွပါဘူး

ကိုယ္ ရယူခ်င္ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တဲ႔ အခ်ိန္
ကိုယ္ျကည္ျဖူေနတဲ႔ အခ်ိန္တုန္းကေတာ့
"ဒါဟာ ေကာင္းတယ္ / ဒါဟာ မွန္တယ္ / ဒီစပ်က္သီးဟာ ခ်ိုမွာပဲလို့ အထင္နဲ႔ လိုခ်င္ရယူခ်င္ျကျပီး

တကယ္လဲ လက္လႊတ္ဆုံးရႈံးရမယ္ဆိုေရာ
"ဒါဟာ မေကာင္းပါဘူး / ဒါဟာ အမွန္မဟုတ္ဘူး" လို့
ျမင္မိကာ

ဒီစပ်က္သီးဟာ ခ်ဥ္မွာပါ ဆိုပီး
ေျဖသိပ္တတ္ျကတာကို လူတစ္ခ်ို့မွာ ျဖစ္တတ္ျကပါတယ္

               ဓမၼ အလင္းေရာင္
              ( 19 . 8 . 2016 )

  ၇

တစ္ခါက

နြားနို့သည္မတစ္ဦးဟာ
ခ်ိုျမိန္လတ္ဆတ္တဲ႔ ႏြားနို့ေတြ အျပည့္ထည့္ထားတဲ႔ ႏို့ပုံးကို
ေခါင္းေပၚရြက္ျပီး  နြားနို့ေရာက္းဖို့ ထြက္လာခဲ႔တယ္ ။

  သူမဟာ လမ္းေလ်ွာက္ေနရင္းနဲ႔ ႏြားနို့ေရာင္းလို့ ရတဲ႔ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ ဘာေတြဝယ္ရမလဲဆိုတာ စီမံကိန္းေတြခ်ေနတယ္ ။

   ဒီနြားနို့ေတြေရာင္းလို့ ငါပိုက္ဆံေတြရလာတဲ႔အခါ ျကက္ဥေတြ ဝယ္မယ္ ။
ပီးေတာ့ ျကက္ဥေတြကို ျကက္မအိုျကီးရဲ႕ဝပ္က်င္းထဲ ထည့္ထားေပးမယ္ ။
ျကက္မျကီး ဝပ္ျပီဆိုရင္ ျကက္ဥေလးေတြက အေကာင္ေပါက္လာမွာပဲ ။ ျကက္ေပါက္စေလးေတြကို အစာေတြဝေအာက္ေက်ြးျပီး ဝဝတုတ္တုတ္ျကက္မျကီးေတြ ျဖစ္လာတဲ႔အထိ ငါေမြးရမယ္ ။

 ျပီးေတာ့ ငါ့ရဲဲျကက္မျကီးေတြကို ေရာင္းျပီးရင္
 ငါ ေငြေတြအမ်ားျကီးရမယ္ ။
ရရင္ ငါဝတ္ဖို့ အက်ီၤအသစ္လွလွေလး တစ္စုံဝယ္ျပီး ဝတ္ရင္ေတာ့ ငါဟာ အရမ္းကို လွပသြားမွာပဲ
ဒီအခါ ခပ္ေခ်ာေခ်ာေယာက်္ားေလးေတြက
 ငါ့ကို ျကည့္ျကမွာပဲ

" ဒီမိန္းကေလးဟာ သိပ္လွတာပဲ " လို့
 သူတို့စိတ္ထဲမွာေတြးျပီး ငါနဲ႔ တြဲခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္လာမွာပဲ
ဒါေပမယ့္ ငါကေတာ့ သူတို့ကို အေရးမလုပ္ပါဘူး|
 မျကည့္ဘူး| ျပန္မျကည့္ဘူး| ေခါင္းေလးကိုေမာ့ျပီး
 သူတို့ကို ေရွာင္ကြင္းသြားမွာေပါ့

     အဲသလို စိတ္ကူးေနရင္းနဲ႔  နြားနို့သည္ဟာ ေခါင္းကို ေမာ့ပစ္လိုက္တယ္ ။ သူ့ေခါင္းေပၚမွာ နြားနို့အိုး ရြက္ထားတာကိုလဲ လုံးဝ ေမ့ေနခဲ႔တယ္ ။

 ေခါင္းေမာ့လိုက္ေတာ့ နို့ပုံးဟာ ေခါင္းေပၚကျပုတ္က်သြားျပီး လမ္းေပၚကို နြားနို့ေတြအကုန္းလုံး ဖိတ္စင္ကုန္ေတာ့တာေပါ့

ဒီအခါမွ မိန္ကေလးးက

အို•• အို••
`` ျကက္ဥေတြ…
ျကက္ေပါက္စေလးေတြ…
 ျကက္မျကီးေတြ…  အဝတ္အစားအသစ္ေလးေတြ…
 ငါ့ကိုျကိဳက္မယ့္ ေကာင္ေလးေခ်ာခ်ာေလးေတြ…
အားလုံးကုန္ပါျပီ ´´ လို့ ဆိုျပီး နြားနို့သည္မဟာ ဝမ္းနည္းပက္လက္ ငိုေျကြးေနရွာေတာ့ သတဲ႔ကြယ္။

ဒါေျကာင့္
အရာအားလုံးမွာ စိတ္ကူးနဲ႔ လက္ေတြ့
တစ္ထပ္ထဲ မက်နိုင္ေသးတဲ႔ အခ်ိန္မွာ
စိတ္ကူးနဲ႔ လက္ေတြ့ကို မေရာယွက္မိပါေစနဲ႔လို့
ဒီပုံျပင္ေလးနဲ႔ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္ ။

၂၀-၂-၂၀၁၇
                     ( ဓမၼ အလင္းေရာင္ )

    ၈

တစ္ခါတုန္းက

တိရိစၧာန္ရုံတစ္ခုမွာေပါ႔........
၀က္၀ံတစ္ေကာင္ေသသြားေတ့ာ အစားထိုးဖို႔ ဝက္ဝံ
မရွိဘူးၿဖစ္ေနတယ္တဲ႔
ဒါနဲ႔ တိရစၧာန္ဥယဥ္မွဴးက လူတစ္ေယာက္ကို
တစ္ေန့ ၃၀၀၀/နဲ႔ ေန႔စားငွား ၿပီးေတာ့ ၀က္၀ံံသားေရကို
ၿခံဳခိုင္းၿပီး ၀က္၀ံအတုလုပ္ခိုင္းတာေပါ႔.....

  တစ္ရက္က်ေတ့ာ ဧည္႔သည္မ်ားေရာက္ေနတုန္းမွာ
တိရိစၧာန္ဥယဥ္မွဴးက
`` ၀က္၀ံေလးေရ
လူမ်ားတုန္း ေနာက္ကြၽမ္းထိုးၿပလိုက္ပါ´´ ဆိုေတာ့
၀က္၀ံေလးက ကြၽမ္းထိုးတာအရွိန္လြန္ၿပီး က်ားၿခံထဲ ေရာက္သြားပါေလေရာတဲ႔

 က်ားကလဲ ဝက္ဝံေလးအနားကို ကပ္လာေနျပီ
 သူက ၀က္၀ံဟန္ေဆာင္ထားတဲ့လူဆိုေတ့ာ
ေၾကာက္တာေပါ႔ အသားေတြကလဲ တုန္ေနတာပဲတဲ႔...

 က်ားကသူ႔ကို ေျခေထာက္ကေန စပီးနမ္းၾကည့္ေနတယ္...

ဟန္ေဆာင္ထားတဲ့ ဝက္ဝံေလးခမ်ာ
သူ႔ကို က်ားက ကိုက္ေတာ႔မယ္ထင္တာေပါ႔ ေၾကာက္လြန္း အသားေတြလဲ တဆတ္ဆတ္ ႔တုန္ေနျပီတဲ႔..

က်ားက သူ႔နားရြက္နားကို လာနမ္းတယ္

ၿပီးေတ့ာ သူ႔ကိုတိုးတိုးေလး စကားေၿပာသြားတယ္တဲ႔....

`` မေၾကာက္ပါနဲ႔ကြာ ငါလဲမင္းလို
တစ္ရက္ ၃၀၀၀/ စားပဲကြ.... ´´  ဟူသတည္းး

=============================

( မေန့ကမွ friend ျဖစ္ေသာ "မိတ္ေဆြတစ္ဦး" ၏
ေဘလ္ ၃၀၀၀/ အလွဴ  ျဖင့္ ေရးသည္ ။)

   27 - 2 - 2017
                         ( ဓမၼ အလင္းေရာင္ )

    ၉

      အင္းးးး  ငါ… အျကံရျပီ •••

တစ္ခါတုန္းက
အလြန္ေမ့တတ္တဲ့ ''ကိုသာပု''ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရွိသတဲ့

တစ္ညမွာ ''ကိုသာပု''ဟာ
မနက္လင္းရင္ သူဘာလုပ္မယ္ဆိုတာကို
စဥ္းစားသတဲ့
တစ္ညလုံး စဥ္းစားလိုက္တာ သန္းေခါင္ယံေလာက္ေရာက္ေတာ့
မနက္လင္းရင္ သူဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာကို
အၾကံရသြားသတဲ႔

အျကံရပီဆိုတာနဲ႔ မီးခြက္ေလးမႈတ္ပီး အိပ္လိုက္တာေပါ့
အလြန္ေမ့တတ္တဲ့ ''ကိုသာပု''ဟာ
 မနက္ေရာက္ေတာ့
ညက စဥ္းစားထားတဲ႔အျကံဟာ ေမ့သြားသတဲ႔ကြယ္

ဒီလိုနဲ႔ ညမွာသူဘာလုပ္ရမလဲဆိုတာ စဥ္းစားလိုက္
မနက္ေရာက္ရင္ ေမ့သြားလိုက္နဲ႔ ့ျဖစ္လာလိုက္တာ
ရက္သာအေတာ္ျကာသြားတယ္
ဘာအလုပ္မွ မလုပ္ရေသးဘူးတဲ႔ကြယ္

ဒါေျကာင့္ တစ္ေန့မွာ
ညက စဥ္းစားထားတဲ႔အျကံကို
မနက္ေရာက္ရင္ မေမ့ေအာင္ဆိုျပီး
 သူစဥ္းစားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကက္ဆက္တစ္လုံးကိုဖြင့္ျပီး အသံဖမ္းထားလိုက္တယ္

ညသန္းေခါင္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း မနက္ဘာလုပ္ရမလဲဆိုတာ အျကံရသြားတယ္တဲ႔
ဒါနဲ႔ သူလဲ ``အင္းးးး ငါအျကံရပီး ´´ ဆိုပီး
ကက္ဆက္ကိုပိတ္ျပီး အိပ္လိုက္တာေပါ့

မနက္ေရာက္ေတာ့ သူဟာ အရမ္းေပ်ာ္ရႊင္ေနတယ္
ညကအျကံကို မေမ့ေတာ့ဘူး ဆိုပီးေတာ့ေပါ့

    မနက္လင္းလာတဲ႔အခါ
ညကအျကံကို အသံဖမ္းထားတဲ႔ ကက္ဆက္ကို
ျပန္ဖြင့္ျကည့္တဲ႔အခါ
ကက္ဆက္က ထြက္လာတဲ႔ အသံက

``အင္းးးးးး ငါအျကံရပီ ´´ ဟူသတည္းးးးးး

၁၈ - ၂ - ၂၀၁၇

                   ( ဓမၼအလင္းေရာင္ )

     ၁၀


•••  သစ္ပင္ ေရးတဲ႔ ဖူးစာ  •••

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက

သူေ႒းၾကီးတစ္ေယာက္မွာ အင္မတန္မွ ေခ်ာေမာလွပတဲ့ သမီးေလးတစ္ေယာက္ရွိသတဲ့...

သူေ႒းၾကီးကလည္း သူ႔သမီးေလးကို တစ္အားခ်စ္ဆိုပဲ.....
ဘယ္ေလာက္ခ်စ္သလဲဆို ရဲတိုက္ၾကီးတစ္ခုမွာ တစ္ေယာက္တည္းထားတာတဲ့.....

ဘယ္သူနဲ႔မွ မေပးစားႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့သေဘာေပါ့.....
ဒါေပမယ့္ အဲဒီရဲတိုက္ၾကီးရဲ့မနီးမေ၀းမွာ ပန္းဥယ်ဥ္ၾကီးတစ္ခုရွိသတဲ့....

အဲဒီပန္းဥယ်ဥ္ၾကီးဟာ.....သာယာလွပလြန္း လို႔ ၿမင္သူတိုင္း ေငးရတယ္ဆိုပဲ.....
အဲဒီပန္းဥယ်ဥ္ရဲ့ ဥယ်ာဥ္မႈးေလးကလည္း ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာေလးတဲ့......

ဒီလိုနဲ့ ရဲတိုက္မွာ အေဖာ္မရွိပဲ တစ္ေယာက္ထဲ ေနရတဲ့မင္းသမိီးေလးဟာ....
ၿပတင္းေပါက္ကေန ေန႔တုိင္းပဲ ပန္းဥယ်ဥ္ၾကီးကို ေငးေငးၾကည္႔ေနမိသတဲ့....

ဥယ်ဥ္မႈးေလးကလည္း ပန္းဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ပန္းစိုက္ရင္း .....
သူ႔ ပန္းဥယ်ာဥ္ကို ေငးေနတဲ့ မင္းသမီးေလးကို ေတြ႔ပါေလေရာ...

ၿမင္ၿမင္ခ်င္း ခ်စ္တယ္ဆိုတာ အဲဒီက စတာပဲ ထင္ပါရဲ႕
ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္သံေယာဇဥ္ေတြ ပိုပီး ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သြားျကပါေရာတဲ့.......

သိပ္မၾကာပါဘူး သူေ႒းၾကီးက အဲဒီအေၾကာင္းကို သိသြားခဲ့တယ္....
သိ သိ ခ်င္းပဲ သူသမီးေလးကို ရဲတိုက္ရဲ႔ ဟိုး အၿမင့္ဆံုးၿဖစ္တဲ့ ဘံု ခုနစ္ဆင့္ ၿမင့္တဲ့ အထပ္ကို ပို႔လိုက္ပါေရာတဲ့

အဲဒီအခ်ိန္က စ ၿပီး မင္းသမီးေလး နဲ႔ ဥယ်ာဥ္မႈးေလးဟာ တစ္ေန႔မွ မေတြ႔ၾကရေတာ့ဘူးတဲ႔
ဥယ်ာဥ္မႈးေလးကလည္း မင္းသမီးေလးရွိတဲ့ ဘံုခုနစ္ဆင္ကို ေရာက္ဖို႔အၾကံထုတ္ရေတာ့တာေပါ့

ဒီလိုနဲ႔ ဥယ်ဥ္မႈးေလးဟာ....
သစ္ပင္ေလးတစ္ပင္ကို ယူၿပီး မင္းသမီးေလးေနတဲ့ရဲတိုက္နားမွာ စိုက္သတဲ့...

ၿပီးေတာ့ သူ႔အခ်စ္ေတြသာ စစ္မွန္တယ္ဆိုရင္.....
ဒီသစ္ပင္ေလးဟာ ေနခ်င္းညခ်င္း ၾကီးလာပါေစဆိုၿပီး ဆုေတာင္းသတဲ့.....

သူ႔သစၥာက မွန္ေတာ့ အပင္ေလးဟာ ၾကီးလာလိုက္တာ သံုးရက္ၾကာတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ဘံု ငါဆင့္ကို ေရာက္သတဲ့...

ဥယ်ဥ္မႈးေလးဟာ သစ္ပင္ေပၚတက္.... ၿပီေတာ့ထပ္ဆုေတာင္းေတာ့……
 သစ္ပင္ေလးဟာ ထပ္ၾကီးလာၿပီး ဘံု ေၿခာက္ဆင့္ကို ေရာက္ၿပန္သတဲ့...

မင္းသမီးေလးကလဲ သူ႔ ခ်စ္သူလာၿပီဆိုေတာ့ ေပ်ာ္တာေပါ့......

ဒါနဲ႔ ဥယ်ဥ္မွဴးေလးဟာ ေနာက္ဆံုးတစ္ဆင့္ကို တက္မယ္ဆိုၿပီး.....ဆုထပ္ေတာင္းဖို႔ အလုပ္မွာပဲ.......

.......

...............

...........................

စည္ပင္က ဓာတ္ၾကိဳးနဲ႔ မလြတ္လို႔ ဆိုၿပီး လာခုတ္သြားပါေလေရာတဲ့ကြယ္......

ပုံၿပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲကြယ္......

                    ( ဓမၼအလင္းေရာင္ )

    ၁၁.


``မ်က္နွာျကီးရာ ဟင္းဖတ္ပါ´´

တစ္ခါတုန္းက

ရြာတစ္ရြာမွာ ကိုဒီးဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရွိတယ္။
တစ္ေန့မွာ ကိုဒီးဟာ ခရီးသြားရင္း မ်က္စိလည္ လမ္းမွားျပီး
လမ္းစရိတ္ေတြျပတ္ကာ
အစာေရစာကလည္း မစားရနဲ႔ အဝတ္အစားေတြကလည္း စုတ္ျပတ္ ညစ္ေပေနတာေပါ့

ဒီလိုနဲ႔
       “ငါ့၀မ္းပူဆာ မေနသာ” ဆိုသလို ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ နီးစပ္ရာ ရြာေလးေတြဆီ တစ္အိမ္၀င္ တစ္အိမ္ထြက္ စားစရာလိုက္ေတာင္း ေတာ့တယ္။

“ကြၽန္ေတာ့္ကို စားစရာေလး နည္းနည္း ေလာက္ေကြၽးပါခင္ဗ်ာ က်ြန္ေတာ္ ခရီးသြားရင္း လမ္းစရိတ္ျပတ္လာလို့ပါ ”

လူေတြက သူရဲ႕ ေဟာင္းႏြမ္းစုတ္ၿပဲေနတဲ့
 အ၀တ္အစားေတြကို ၾကည့္ၿပီး ဒီလူ အ႐ူးပဲလို႔
ထင္ခဲ့ ၾကေတာ့တယ္။
တစ္အိမ္ကဆို သူ႔ကို “ေ၀းေ၀း သြားစမ္း”လို႔ ေအာ္ဟစ္ၿပီး ေမာင္းႏွင္ထုတ္ခဲ့တယ္။

ဒါေျကာင္႔ တစ္ေန႔လံုး ကိုဒီးတစ္ေယာက္ ဘာကိုမွ မစားရဘူး။

ေနာက္တစ္ေန့ေရာက္ေတာ့
     သူေဌးတစ္ေယာက္က  လမ္းမွာေလွ်ာက္သြားေနတဲ့ ကိုဒီးကို အင္မတန္မွ တန္ဖိုးရွိတဲ့ အ၀တ္အစားတစ္စံု ေပးကမ္းလိုက္တယ္။

တန္ဖိုးျကီး အ၀တ္သစ္ေတြကို၀တ္ၿပီး အရင္ေန႔လိုပဲ ကိုဒီး စားစရာ ရလိုရျငား လိုက္ေတာင္းခဲ့ျပန္တယ္။

မေန႔က သူ႔ကို ေအာ္ခဲ့တဲ့ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ကိုဒီးလည္း “ဒီေန႔ ထပ္ေတာင္းၾကည့္ဦးမွ”လို႔ စိတ္ကူး ရၿပီး –

“ကြၽန္ေတာ့္ကို စားစရာေလး နည္းနည္း ေလာက္…” ကိုဒီးေျပာစကားမဆံုးခင္မွာပဲ အိမ္ရွင္က-

သူ့ရဲ့  ဝတ္စားထားပုံကို ျကည့္ျပီး
“ၾကြပါခင္ဗ်ာ . .
ဘယ့္ႏွယ္ တံခါးအ၀မွာ ရပ္ေနရပါလိမ့္. .
အိမ္ထဲကို ၀င္ပါခင္ဗ်ာ”လို႔ တ႐ိုတေသ ေျပာၿပီး စားစရာေတြနဲ႔ တည္ခင္းဧည့္ခံပါ ေတာ့တယ္။

စားပြဲေပၚမွာ စြပ္ျပဳတ္မ်ဳိးစံု၊ အခ်ဳိပြဲေတြ၊ ထမင္းဟင္းေတြ အျပည့္. .

ကိုဒီးလည္း အရင္ဆံုး ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႔သလိုက္ၿပီး မုန္႔တစ္ခုကို လက္နဲ႔လွမ္းယူၿပီး သူ႔အ၀တ္ အစားေတြကို ေကြၽးခဲ့တယ္။

“စား…စား…”

အိမ္ရွင္က ကိုဒီးရဲ႕ အျပဳအမူျမင္ေတာ့-

“မဟုတ္တာဗ်ာ . . အ၀တ္အစားက ဘယ္စားပါ့မလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ ေကြၽးရတာလဲဗ်ာ”လို႔ ေမးတဲ့အခါ ကိုဒီးက မ်က္ရည္ေတြေတြက်ၿပီး ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။

“ဒီအ၀တ္အစား သစ္သစ္လြင္လြင္နဲ႔ တန္းဖိုးရွိလြန္းတာေျကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ ဒီေန႔ စားစရာ ရခဲ့တာပါ. .
မေန႔က ကြၽန္ေတာ္ ဒီအိမ္ကို အစာနည္းနည္းေလာက္ လာေတာင္းတုန္းက ေခြးေမာင္းသလို ေမာင္းထုတ္ခံ ခဲ့ရတယ္. . ဒါေၾကာင့္ ဒီအ၀တ္အစားေတြကို ကြၽန္ေတာ္ ေက်းဇူးတင္လြန္းလို႔
သူနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့အစာေတြကို ေကြၽးေနတာပါ ဗ်ာ” တဲ႔

စာစုက ေပးခ်င္ေသာ သင္ခန္းစာ

လူအမ်ားစုဟာ တစ္ပါးသူရဲ႕ အေပၚယံ အျပင္အဆင္ကို ၾကည့္ၿပီး
အဆင့္အတန္း ခြဲျခားတတ္ တယ္
``မ်က္နွာျကီးရာ ဟင္းဖတ္ပါ´´ ဆိုတာကို ဒီစာစုေလးနဲ႔ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္ ။

                        ( ဓမၼ အလင္းေရာင္ )

     ၁၂

ဘာေၾကာင့္ ဝမ္းနည္းေနမွာလဲ
*********************

တစ္ခါက
ေတာအုပ္ႀကီးတစ္ခုမွာ ေမ်ာက္ေတြဟာ အုပ္စုဖြဲ႕ျပီး ေနထိုင္ျကပါတယ္

တေန့မွာ
 မိုးသက္ေလျပင္းေတြ က်ေရာက္ၿပီး
ေမ်ာက္ေတြဟာ ေသေျကပ်က္စီျကရတယ္

ဒီေတာ့ က်န္ခဲ႔တဲ႔ေမ်ာက္ေတြက ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို ဝမ္းနည္း ပူေဆြးပီး တစ္မႈိုင္မိႈင္ ျဖစ္ေနျကတယ္တဲ႔

ဒါေျကာင့္ ေမ်ာက္မင္းျကီးက ေသာကေတြဖိစီးၿပီး ငိုေႂကြးေနၾကေသာ
ေမ်ာက္ေတြကို အားေပးစကားေျပာရန္ စုေ၀းခိုင္းပီးေတာ့

 ေမ်ာက္မင္းႀကီးက ဟာသတစ္ခုကိုစေျပာပါတယ္
မရီပဲ မေနနို္င္ေအာင္ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတ့ဲ ဟာသ တစ္ခုျဖစ္တ့ဲ အတြက္ ေမ်ာက္ေတြအားလုံး ဆူညံပြတ္ေလာရိုက္ေအာင္ ရယ္ေမာေနၾကတယ္

ရယ္သံေတြရပ္သြားေတာ့မွ ေမ်ာက္မင္းႀကီးက အဲဒီဟာသကိုပဲ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္ေျပာျပတယ္

ပထမဆုံး ေျပာျပတုန္းကေလာက္ မရယ္ၾကေတာ့ေပမ့ဲ အနည္းငယ္မွ်ေတာ့ ရယ္ေမာၾကပါေသးတယ္

ေနာက္တစ္ခါ ေမ်ာက္မင္းႀကီးက အဲဒီဟာသကိုပဲ ထပ္ၿပီးေျပာျပန္တယ္ ရယ္မ့ဲသူမရိွေတာ့ပါ
ေမ်ာက္ေတြအားလုံး မရယ္ၾကေတာ့ပါဘူး

အဲ့ဒီခ်ိန္မွာ ေမ်ာက္မင္းႀကီးက ျပဳံးပီးေတာ့

ေမ်ာက္အေပါင္းတို့
ရယ္စရာေျပာျပတာေတာင္ ထပ္ခါထပ္ခါ မရယ္နိုင္ၾကဘူးေနာ္  တ့ဲ
၀မ္းနည္းစရာေတြကုိေတာ့ ဘာေၾကာင့္ ထပ္ခါထပ္ခါ ေၾကကြဲေနၾကတာလဲ

၀မ္းနည္းစရာက ခင္ဗ်ားတို့အတြက္ သိပ္ကိုခံစားလို႔ေကာင္းတ့ဲအရာျဖစ္ေနသလား
ဘာေၾကာင့္ထပ္ခါထပ္ခါ ငိုေႂကြးေနၾကသလဲလို႔ေျပာလိုက္တယ္ .....

ဒီေတာ့မွ ေမ်ာက္ေတြအားလုံးဟာ အသိဝင္သြားျပီး
ဝမ္းနည္းပူေဆြးပီးေတာ့ မေနျကေတာ့ပဲ
ဘဝက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ျကီး ေနထိုင္သြားျကပါသတဲ႔
------------

( ပုံျပင္ေလးက အဓိပၸါယ္ = ထင္ရွားပီ )

ျကိုးစားပါဦးမည္
                         ( ဓမၼ အလင္းေရာင္ )

၁၃  

" အာဇာနည္ျမင္း "

တခါက
တစ္ေန႔ကို မိုင္တစ္ေထာင္သြားႏိုင္တဲ့ အာဇာနည္ျမင္းပ်ိဳေလးတစ္ေကာင္႐ွိတယ္၊
သူ႔ရဲ႕အရည္အခ်င္းကိုေဖာ္ထုတ္ျပသဖို႔ အခြင့္အေ႐းကိုေစာင့္ေနတယ္။
.
　　
ကုန္သည္ကလာေျပာတယ္၊ ` မင္းငါနဲ႔လိုက္ႏိုင္မလား´

ျမင္းကေခါင္းခါၿပီးေျပာတယ္၊

`ငါက တစ္ေန႔မိုင္တစ္ေထာင္သြားႏိုင္တဲ့ အာဇာနည္ျမင္းကြ... ဘာျဖစ္လို႔ ကုန္သည္ေနာက္လိုက္ၿပီး ကုန္ထမ္းရမွာလဲ ? ´
.
　　စစ္သားကလာ ေျပာတယ္၊ ` မင္းငါနဲ႔လိုက္ႏိုင္မလား´

ျမင္းကေခါင္းခါၿပီးေျပာတယ္၊

`ငါက တစ္ေန႔မိုင္တစ္ေထာင္သြားႏိုင္တဲ့ အာဇာနည္ျမင္းကြ... ဘာျဖစ္လို႔ သာမာန္စစ္သားတစ္ေယာက္ေနာက္လိုက္ၿပီး တိုက္ပြဲဝင္ရမွာလဲကြ? ´
.
　
　မုဆိုးကလာ ေျပာတယ္၊ ` မင္းငါနဲ႔လိုက္ႏိုင္မလား´

ျမင္းကေခါင္းခါၿပီးေျပာတယ္၊

`ငါက တစ္ေန႔မိုင္တစ္ေထာင္သြားႏိုင္တဲ့ အာဇာနည္ျမင္းကြ... ဘယ္လိုျဖစ္လို မုဆိုးနဲ႔အတူတူ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈဒဏ္ ခံရမွာလဲကြ? ´
.
　
　ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔ၿပီးတစ္ေန႔ကုန္ဆံုးသြားသည္၊ ဒီျမင္းတစ္ေကာင္ သူနဲ႔တန္သည့္အလုပ္႐ွာမေတြ႔ေသးဘူး။
.

　　တစ္ေန႔ ဘုရင္မင္းျမတ္အမိန္႔နဲ႔ စစ္သူႀကီးတစ္ေယာက္ အာဇာနည္ျမင္းကိုလိုအပ္ေၾကာင္း ေနရာအႏွံ႔ေၾကာ္ျငာစာမ်ားကပ္ကာ လိုက္႐ွာေလသည္၊

အာဇာနည္ျမင္းက စစ္သူႀကီးဆီသြားေတြ႔ၿပီး ေျပာတယ္၊

` က်ေနာ္က ခင္ဗ်ားတို႔႐ွာေနတဲ့ အာဇာနည္ျမင္းပါ´

　　စစ္သူႀကီးကျပန္ေမးလိုက္တယ္၊

` ဒါဆို မင္းငါတို႔တိုင္းျပည္ရဲ႕ ေတာေတာင္ေရေျမနဲ႔ လမ္းေတြကို ႏွံ႔စပ္ေအာင္ ေရာက္ဖူးလား '

　　ျမင္းက ေခါင္းခါတယ္၊

　　စစ္သူႀကီးက ထပ္ေမးျပန္တယ္၊

` ဒါဆို မင္းစစ္ပြဲဝင္ဖူးသလား.. စစ္ပြဲအေတြ႕အၾကံဳ႐ွိသလား ´

　　ျမင္းက ေခါင္းထပ္ခါတယ္၊

　　စစ္သူႀကီးကထပ္ေမးတယ္၊

` ဒါဆို မင္းေတာထဲေတာင္ထဲမွာ သားေကာင္ေတြနဲ႔ေတြ႔တဲ့အခါ သခင့္အတြက္ ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ၿပီး ႐ုန္းထြက္ခဲ့ဘူးလား ´

　
　ျမင္းက ေခါင္းထပ္ခါတယ္၊

　　
စစ္သူႀကီးကေျပာတယ္ ` ဒါဆို မင္းဘာအသံုးက်ေသးသလဲ´

　　ျမင္းကေျပာတယ္ `
 က်ေနာ္ေန႔ဘက္ဆို မိုင္တစ္ေထာင္ေျပးနိုင္ၿပီး ညဘက္ဆို မိုင္ ၈ရာေျပးနိုင္ပါတယ္ ၊

　
　စစ္သူႀကီးက
ဒါဆို အစမ္း စီးၾကည့္မယ္ဆိုပီး  ျမင္းေပၚခြတက္စီးလိုက္တယ္၊

　　ျမင္းကလဲ အားစိုက္ၿပီး တစ္ဟုန္ထိုးေျပးတာေပါ့ ၊ ဒါေပမယ့္ ၁၀လွမ္းေလာက္ပဲေျပးရေသးတယ္၊ အေမာဟိုက္ၿပီး ေက်ာမွာေခြ်းေတြထြက္လာတယ္၊

　စစ္သူႀကီးက
　`မင္းအိုသြားၿပီ... မေျပးႏိုင္ေတာ့ဘူး´
 ဟုဆိုကာ စစ္သူႀကီးျပန္လွည့္ထြက္သြားသည္၊
.
　　
     
မွတ္ခ်က္

 အိုသြားတဲ့အခ်ိန္ မေျပးႏိုင္ေတာ့မွ မေျပးခဲ့ရလားလို႔ ေနာင္တမရပါနဲ႔၊
.

ေလွက ကမ္းမွာကပ္ထားရင္ အႏၱာရယ္အကင္းဆံုးပဲ၊
ဒါေပမယ့္ အဲဒါက ေလွတည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ မဟုတ္ဘူး။
.

လူက အိမ္မွာေနရင္ အသက္သာဆံုးပဲ၊
ဒါေပမယ့္ အဲဒါက လူျဖစ္လာရတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ မဟုတ္ဘူး။

.
ဒါ့ေၾကာင့္ အေရးႀကီးတာ မေန႔ကသင္ဘယ္သူလဲမဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီေန႔သင္ဘယ္သူလဲဆိုတာပါ၊
.

ပိုၿပီးအေရးႀကီးတာ ဒီေန႔သင္ဘာလုပ္သလဲ.. မနက္ျဖန္ သင္ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာပါ

  ၁၄

 
တစ္ခါတုန္းက

သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္ဟာ
ေတာအုပ္တစ္ခုကို ျဖတ္ျပီး ခရီးအတူတူ ထြက္လာခဲ႔ျကသတဲ့
ပီးေတာ့ သူတို့ဟာ " လမ္းမွာ ေဘးအႏၲရာယ္ တစ္ခုခုျကံဳလာခဲ့ရင္  တစ္ယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေစာင့္ေရွာက္ျကစတမ္း " လို့ ကတိျပုထားျကသတဲ့ ။

 ဒီလိုနဲ႔ ခရီးထြက္လာလိုက္ျကတာ
ေတာအုပ္တစ္ခုရဲ႕ အလယ္ေလာက္ ေရာက္ေတာ့ ဝက္ဝံျကီးတစ္ေကာင္နဲ႔ ထိပ္တိုက္ ဆုံမိျကပါေလေရာတဲ႔ ။

ဒါနဲဲ႔ သူတို့ထဲက တစ္ေယာက္က သစ္ပင္တက္ အလြန္က်ြမ္းက်င္တာပဲတဲ႔
သူက သစ္ပင္တက္က်ြမ္းက်င္ေတာ့
နီးရာသစ္ပင္ တစ္ပင္ေပၚကို ခ်က္ခ်င္းပဲ ေျပးတက္ပီး ေရွာက္ပုန္းေနလိုက္သတဲ႔ ။

က်န္တစ္ေယာက္ကေတာ့ သစ္ပင္ေပၚလဲ မတက္နိုင္တာနဲ႔ ေျမေပၚမွာ ဝမ္းလ်ွားေမွာက္ျပီး အသက္မရွဴပဲ ေသဟန္ေဆာင္ေနလိုက္သတဲ့ ။

      ဝက္ဝံလဲ ေသဟန္ေဆာင္ေနတဲ့သူကို ဟိုဟိုဒီဒီ နမ္းရႈံ႕ျကည့္ျပီး တကယ္ပဲ လူေသထင္ျပီး ရန္မျပုပဲ ေတာထဲကို ျပန္ဝင္သြားေတာ့တာေပါ့ ။

 အတန္ျကာေတာ့လို့ အႏၲရာယ္က လြတ္ေျမာက္ပီဆိုမွ သစ္ပင္ေပၚတက္သြားတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက ျပန္ဆင္းလာျပီး ေျမေပၚမွာ ေသဟန္ေဆာင္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို " ဝက္ဝံက မင္းကို ဟိုနမ္းဒီနမ္း လုပ္ျပီးေတာ့ နားနားေလးမွာ တိုးတိုးေလး ေျပာသြားတာက ဘာေျပာသြားတာလဲလို့ " ေမးသတဲ႔

   ဝက္ဝံက အသက္ရွဴလား မရွဴလားလို့ နမ္းျကည့္သြားတာကို သူက စကားေျပာသြားတာလို့ ထင္ေနတာေပါ့ ။

    ဒီေတာ့ ေသဟန္ေဆာင္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကလဲ
" တျခားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးကြာ ဝက္ဝံက ေနာက္တစ္ခါ ခရီးသြားရင္ အႏၲရာယ္ျကံဳလာတဲ့အခါ  မင္းလိုမ်ိုး တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ျပီး ကိုယ္လြတ္ရုန္းတတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ိုးနဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ ခရီးအတူတူ မသြားနဲ႔တဲ႔
အဲလိုလူမ်ိုးကို ေပါင္းေဖာ္မႈျပုမိရင္ မင္းပဲ ဒုကၡေရာက္လိမ့္မယ္ တဲ့
အဲလိုေျပာသြားတယ္ကြ "လို့
ခတ္တည္တည္နဲ႔ ျပန္ေျပာလိုက္သတဲ့ ။

============================

( ငယ္ငယ္ကလဲ
ဆရာသမားေတြက ဆုံးမဖူးတယ္
" ဘဲဥဆို အနွစ္ေလးေတြကိုမွ ေရြးစားတတ္တဲ႔သူ
ဝက္သားဆို အသားေတြကိုမွ ေရြးစားတတ္တဲ့သူ
ဒီလိုလူေတြဟာလဲ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တတ္တဲ့
စိတ္ဓာတ္ေတြ ရွိေနတတ္တာေျကာင့္
အေပါင္းအသင္း မျပုသင့္ဘူး " တဲ့  )

ဒါေျကာင့္
မိတ္ေဆြတို့လဲ ဘယ္လိုအခက္အခဲမ်ိုးပဲ ရွိေနပါေစ
အတူရင္ဆိုင္ ေက်ာ္ျဖတ္ရဲတဲ့ သူမ်ိုးကိုပဲ
သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ ေပါင္းသင္း သင့္တယ္
ဘဝ လက္တြဲေဖာ္ အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္သင့္တယ္လို့
အျကံျပုလိုက္ပါတယ္

  ၁၀ - ၄ -၂၀၁၇
#ဓမၼအလင္းေရာင္

 

   ၁၅
လိပ္ ပုံျပင္

ဟိုး..ေရွးေရွးတုန္းက
လိပ္မိသားစု တစ္စုဟာ
ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ၾကတယ္တဲ့။
အလြန္ ေႏွးေကြးတဲ့ သတၱဝါေတြမို့ လိပ္ေတြဟာ
 ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ဖို႔ ျပင္ဆင္တာ
၁ ႏွစ္ေတာင္ ၾကာသြားသတဲ့။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ လိပ္မိသားစုဟာ အိမ္ကထြက္လာၿပီး
သင့္ေတာ္တဲ့ေနရာကိုရွာၾကတာေပါ့။
ထြက္လာၿပီး ၁ ႏွစ္ အၾကာမွာေတာ့
သူတို႔အတြက္ အေကာင္းဆံုးေနရာ တစ္ခုကို
ရွာေတြ႔သြားၾကပါတယ္။

အဲဒီေနရာကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တာတို႔ ေပ်ာ္ပြဲစားအတြက္
စားစရာေတြကို ျခင္းေတာင္းထဲက ထုတ္ၿပီး
ျပင္ဆင္တာတို႔ကိုေတာ့
၆ လအၾကာမွာၿပီးစီးသြားတယ္တဲ့။

 အဲဒီအခါက်မွ
သူတုိ႔ ဆားေမ့က်န္ခဲ့တာကို သိလိုက္ရပါတယ္။
ဆားမပါတဲ့ ေပ်ာ္ပြဲစားက ဘယ္လိုမွ ေကာင္းႏိုင္မွာ
မဟုတ္ဘူးလို႔  သူတို႔ထင္ေနျကတယ္တဲ့။

 အဲဒီကိစၥကို အၾကာႀကီး ေဆြးေႏြးအၿပီးမွာေတာ့
အငယ္ဆံုးလိပ္ကေလးကို အိမ္မွာ ဆားျပန္ယူဖို႔ ေရြးခ်ယ္ၿပီး
တာ၀န္ေပးလိုက္ၾကတာေပါ့။

မိသားစုထဲမွာ အငယ္ဆုံးျဖစ္တဲ့ လိပ္ကေလးဟာ
လူးလွိမ့္ၿပီး ငိုယိုပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကတိတစ္ခု ေတာင္းၿပီးမွသြားမယ္လို႔ သေဘာတူလိုက္တယ္ ။

အဲဒီကတိကေတာ့ "သူျပန္မေရာက္မခ်င္း ဘယ္သူမွ
အစားအေသာက္ေတြကို မစားရဘူး" ဆိုတဲ့ ကတိပါပဲ။
တစ္မိသားစုလံုးက သေဘာတူလိုက္ေတာ့မွ
လိပ္ကေလး ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။

၆ လျကာတဲ့အထိ လိပ္ကေလး ျပန္ေရာက္မလာပါဘူး။
၁ နွစ္... ၂ နွစ္...၃ နွစ္ေျမာက္ ျကာလာတဲ့အခါမွာေတာ့
အသက္အႀကီးဆံုး လိပ္ႀကီးက
ဗိုက္ဆာတဲ့ဒဏ္ကို မခံႏိုင္ရွာေတာ့ဘူးတဲ့။

ဒါေၾကာင့္ သူေတာ့ စားေတာ့မယ္လို႔ ေျပာၿပီး အသားညွပ္ေပါင္မုန္႔တစ္ခုကို ယူျပီး ဖြင့္လိုက္ေတာ့တာေပါ့။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ လိပ္ကေလးက သစ္ပင္အေနာက္ကေန ရုတ္တရက္ထြက္လာၿပီး ေအာ္ေျပာလိုက္တယ္တ့ဲ ။

"ေတြ႔လား!
သားကို ေစာင့္ၾကမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိသားပဲ။
ေတာ္ၿပီ ဆား သြားမယူေတာ့ဘူး..." တဲ့

=============================

လူတခ်ိဳ႕ဟာလဲ
သူမ်ားေတြ ဘာလုပ္သလဲဆိုတာကို
အေလးထား စိတ္၀င္စားေနရတာနဲ႔ပဲ
ကိုယ္ရဲ႕အခ်ိန္ေတြကို ျဖုန္းပစ္တတ္ျကပါတယ္ ။

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ပုံျပင္ရဲ႕ ယုတၱိ အယုတၱိ  ရွိမႈ  မရွိမႈထက္
ဒီပုံျပင္ေလးရဲ႕ အနွစ္သာရေတြကို သိျမင္နိုင္ျကပါေစ ။

   ၅ - ၄ -၂၀၁၇
#ဓမၼအလင္းေရာင္

    ၁၆
ပုဏၰား ၆ - ေယာက္ ပုံျပင္

တစ္ခါက…
မ်က္စိမျမင္ရတဲ့ ပုဏၰား ၆ ေယာက္ဟာ
အရာရာေသာ အမႈကိစၥေတြမွာ
က်ြမ္းက်င္လိမၼာခ်င္တယ္ ဆိုပီး
ဆင္ရဲ႕ပုံသ႑ာန္ဟာ ဘယ္လိုလဲဆိုတာ သိေအာင္
ဆင္တစ္ေကာင္ကို စမ္းသပ္ျကသတဲ႔ ။

(၁) ပထမ ပုဏၰားက
ဆင္ရဲ႕က်ယ္ဝန္းတဲ႔ နံေဘးကို စမ္းမိျပီးေတာ့
''ဆင္ဟာ အုတ္နံရံ တံတိုင္းနဲ႔ တူတာပဲ ''လို့
 ေျပာသတဲ့ ။

(၂) ဒုတိယ ပုဏၰားကေတာ့
အစြယ္ကို စမ္းမိပီး
''ဆင္ဟာ ေခ်ာေမြ့တယ္ လုံးလဲလုံးတယ္
ထက္ျမတ္တဲ့ အစြမ္းလည္းရွိတယ္'' လို့ ထင္မွတ္ျပီး ဆင္းရဲ႕သ႑ာန္ဟာ လွံတံနဲ႔တူတယ္'' လို့ ေျပာသတဲ့ ။

(၃) တတိယ ပုဏၰားကလဲ
ေပ်ာ့ေျပာင္းတြန့္လိမ့္ေနတဲ့
ဆင္ရဲ႕ နွာေမာင္းကို ကိုင္မိတယ္တဲ႔ ဒီေတာ့
'' အလို! ဆင္…ဆိုတာ ေျမြျကီးလိုပါပဲလား  '' လို့
ေျပာသတဲ့ ။

(၄) စတုတၳ ပုဏၰားကေတာ့
ေျခေထာက္ကိုစမ္းမိပီး '' ဆင္ဟာ အမွန္အားျဖင့္ က်ြန္းတိုင္ျကီးနဲ႔ တူတာပါကြာ'' လို့ ဆိုသတဲ့ ။

(၅) ပဥၥမ ပုဏၰား အလွည့္ေရာက္ေတာ့
ဘယ္ညာလႈပ္ရမ္းေနတဲ့ ဆင္ရဲ႕ နားရြက္ကိုစမ္းမိၿပီး
 '' ဆင္ဟာ မင္းတို့ ၄ ဦးေျပာသလို မဟုတ္ပါဘူးကြာ
ဆင္…ဆိုတာ ယပ္ေတာင္နဲ႔သာ တူတာပါဟ'' လို့
ေျပာတယ္တဲ့ ။

(၆) ေနာက္ဆုံးျဖစ္တဲ့ ပုဏၰားကလဲ
စမ္းရန္ေလ်ွာက္သြားေတာ့ အျမီးကို ကိုင္မိတယ္ဆိုရင္ပဲ
 '' မင္းတို့အားလုံးမွားတယ္ ဆင္…ဆိုတာ ျကိုးနဲ႔သာ တူတာဟ'' လို့ ေအာ္ေျပာလိုက္သတဲ့ ။

=============================

မိတ္ေဆြတို့လဲ
ပုဏၰား ၆ ေယာက္လို မျဖစ္ေစရန္ ကိစၥတစ္ခုကို မိမိဘက္ကသာမျကည့္ပဲ ကိုယ့္ဘက္သူ့ဘက္ မ်ွတစြာ စဥ္းစာဆင္ျခင္ျပီးမွ မွတ္ခ်က္ေပးသင့္ပါတယ္

 ကိုယ့္ဘက္က မွန္တယ္ထင္ေပမယ့္ သူ့အျမင္နဲ႔ဆို မွားရင္လဲ မွားေနတတ္တယ္ေလ

တစ္ပိုင္းတစ္စသိရံုေလးနဲ႔ (တစ္ပိုင္းတစ္စ စမ္းမိရံုျဖင့္)
 မွတ္ခ်က္ေပးမိက ပုဏၰား ၆ ေယာက္လို တက္တက္စင္လြဲျပီးေတာ့ ရယ္ဖြယ္ျဖစ္တတ္တယ္
ဆိုတာကို ဘဝတစ္ေလ်ွာက္လုံး မွတ္သား၍ ထားနိုင္ျကပါေစ ။

   ၃ - ၄ -၂၀၁၇
#ဓမၼအလင္းေရာင္

   ၁၇