ဘဝ စာေပေလးေတြမ်ား
၁ အေမ့မွာတမ္း သားရဟန္း
သာသနာအတြင္း ေနမယ္ဆိုရင္
အရည္အခ်င္းျပည့္ဝ က်မ္းစာတတ္မွ
ျမင့္ျမတ္မယ္လို့ ေတြးမိျပီး
ျမို့ျကီးထံသို့ သားေတာ္ကို ပို့လိုက္ေပမယ့္
ေန့စဥ္ေန့တိုင္း လြမ္းလို့ေနရပါတယ္ဘုရား
အခုဆိုရင္ ျမို့မွာ စာသင္တာ ျကာလဲျကာျပီမို့
စာလဲ တတ္ေရာေပါ့ဘုရား
သားေတာ္ရဲ႕ ခမည္းေတာ္နဲ႔ မယ္ေတာ္မွာ ေန့စဥ္ေမ်ွာ္လို့ ေပၚလာလိမ့္နိုးနဲ႔ ျပန္လာရက္ကို လက္ခ်ိုးေရတြက္လို့ ေနရပါတယ္ဘုရား
ရြာသူရြာသား လူအမ်ားလည္း တရားေရေအး တိုက္ေက်ြးမည့္သူ မရွိလို့ လူအသိ သူအသိမ်ား ေခါင္းပါးေနရပါတယ္ဘုရား
ရပ္ရြာထဲက ကေလးငယ္မ်ားမွာလဲ(ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္ဆို) ငါးရွား ဖားရိုက္ ကစားလိုက္နဲ႔ အခ်ိန္ကုန္လို့ စာနဲ႔ေပနဲ႔ ေဝးေနရပါတယ္ဘုရား
ရြားဦးေက်ာင္းမွာလဲ ေက်ာင္းသားကိုပင္ မေတြ႕ျမင္လို့ ကိုရင္ဘယ္မွာရွိပါ့မလဲ ကိုရင္မရွိရင္ ဦးဇင္းဆိုလဲ ဘယ္မွာျဖစ္လာပါ့မလဲဘုရား
သာသနာရင္းျမစ္ ေတာကျဖစ္လ်ွက္ ေတာပစ္ျမို့ေပၚ သားေတာ္ေပ်ာ္က ေတာ္မေတာ္ သင့္မသင့္ ေတြးဆခ်င့္လို့ လ်ွင္လ်ွင္ျမန္ျမန္ ေတာရပ္ထံသို့
အျမန္ျကြခဲ႔ပါေတာ့ သားေတာ္ ေမာင္ပဥၥင္းဘုရား
=============================
7 - 3 - 2017
( ဓမၼ အလင္းေရာင္ )
No comments:
Post a Comment